maandag 21 april 2014

I'm leaving for South-Africa

'Zou jij nog mee willen met de persreis voor Zuid-Afrika? Ja, ik weet dat het héél kortdag is, maar er is een plaatsje vrijgekomen. Kun je mee? Vandaag worden de tickets geboekt, dus je moet nu eigenlijk wel beslissen'.  Zo ging het telefoongesprek dat ik ongeveer een week geleden voerde. Ik stamelde wat, vroeg nog wat zinloze dingen, bedacht me dat ik misschien eerst even met mijn man moest overleggen, haalde diep adem en zei: zet mij maar op de lijst. Ik had nog anderhalve week om een reis naar Zuid-Afrika voor te bereiden.

'So, are you still interested in going with the presstrip to South-Africa? Yes,I know it's extremely shirt notice,, but a spot opened up and you're welcome to come along. So can you? The tickets are booked today, So you have to decide now'. That's how a phone conversation went a week or what ago. I stammered something, asked some unimportant questions, asked myself if I shouldn't be calling my husband about this and see what he thought, took a deep breath and said: put me on the list. And there I was with 1,5 week to prepare for a trip to South-Africa.

Leaving for South-Africa

Dus mocht je je afvragen wat ik zo de afgelopen paar weken deed, dan was dat: in eerste instantie in paniek rondjes rennen, mijn man bellen die zei: joh, moet je doen, me afvragen wat ik in vredesnaam allemaal wilde en kon gaan zien (geen standaard persreis namelijk, ik krijg alle vrijheid!) in 3 dagen Johannesburg, Durban en Cape Town (zo weinig tijd is dan wel weer typisch persreis) en me afvragen of ik het werk dat ik nog had liggen wel zou kunnen afkrijgen. Resultaat: werkdagen van veel te veel uren en 's nachts in bed lijstjes maken. 

Maar eerlijk is eerlijk: hier doe ik het ook wel voor. Toen ik nog voor een baas werkte (en dat zeg ik altijd terwijl ik een héél vies gezicht trek), had ik altijd het idee dat ik veel moest laten schieten, dat ik veel kansen moest laten lopen. Eerst dacht ik: het gras is altijd groener bij de buren, maar dat blijkt niet waar te zijn. Nu ik voor mezelf werk, kan er werkelijk gewoon veel meer. En ja, ik regeer ook wel bij een beetje chaos!

So if you were wondering what I've been doing these last few weeks. Well firstly, I panicked, then I called my husband who said I should totally go for it, wonder what on earth I could squeeze into 3 days visits of Johannesburg, Durban and Capetown (it's nice to have so much freedom on a press trip for once, but unfortunately you're always pressed for time when on a press trip) and wonder if I'd be able to finish all my work in time. The result: workdays of far too many hours and making lists whilst laying in bed wide awake.

But honestly: this is what I live for. Couldn't do without the thrill. When I was still working at a firm (and yes, I always make a 'yuck' face when I say that) I always had the idea that I was missing out on things, that I didn't seize a lot of opportunities. At first I thought I was just imagining things. But seriously, since I'm my own boss there's so much more room, time and space for spontaneous decisions!

Leaving for South-Africa

En toen was er nog het inpak-issue. Want ik vlieg via Heathrow. Ik weet niet of jullie weleens via dat vliegveld zijn gevlogen. Maar er raakt daar zoveel bagage kwijt, daar word je niet vrolijk van. En verloren bagage tijdens een persreis is geen optie (geen tijd om nieuwe dingen aan te schaffen!). Dus reis ik met handbagage. Over uitdagingen gesproken. Maar vandaag kwam ik, al oprollend, tot de conclusie dat er toch best veel in zo'n koffertje past.

And then there's the lugage issue. 'Cause I'm flying through Heathrow. Which basically means that you may as well leave your lugage at home as they always seem to lose it. Lost lugage when you're on a press trip is not a option as you don't have enough time to shop for new things. So I decided to trave with just hand lugage. Talk about a challenge! But today I found out that if you roll up your things nice and small, you can take quite a lot with you. 

Leaving for South-Africa

Het enige dat echt een gedoe is, wat mij betreft, zijn de vloeistoffen. Want ik moet nu eenmaal met contactlenzenvloeistof, zonnebrand en DEET reizen, dus dan is er nog net plaats voor een mini-shampoo, Labello, deo en mascara. Maar goed dat er niet al te veel foto's worden genomen van mij...

Tot over twee weken!

Benieuwd naar wat ik allemaal meemaak in Zuid-Afrika? Volg dan mijn reisblog via Bloglovin'! Als zal ik hier ook nog wel een update geven :-)

The only thing I could do without is that ban on liquids when you're traveling with hand lugage. Since I have to travel with contact solution, DEET and sunscreen, I can hardly fit in some shampoo, deodorant, mascara and lipgloss. Good thing no one will be taking my picture!

See you in two weeks!

If you'd like to read about my adventures in South-Africa, follow my travel blog via Bloglovin'. It's in Dutch, but if you use Chrome you can translate as you go. Though I'll give an update on here as well.

maandag 14 april 2014

A rainbow blanket in spring

Telkens als ik een deken haak, zou ik hem maar wat graag zelf houden. Maar als ik dat zou doen, zou ons huis inmiddels veel te klein zijn. Gelukkig dus maar dat ik af en toe eens een leuke opdracht krijg en weer eens aan de slag kan. Het vorige exemplaar verdween richting Australië en deze regenboogdeken gaat met een tussenstop in Engeland naar Dubai.

Everytime I crochet a blanket I wish that I could keep it myself. But it's for the best that I don't, because our house would be too small if I did. So I am over the moon to get a really cool custom order every now and then. It keeps me hookin'. The last one of these blankets went to Australia and this one will make a stopover in the UK before going to Dubai.

Crochet rainbow blanket

Naar Dubai? Hoor ik je denken! Met zand, woestijn, temperaturen op de smeltstand en nog meer zand, woestijn en kamelen. Dat Dubai? Ja precies! Blijkbaar heeft iedereen de airco daar op de bibberstand staan en dat is voor pasgeboren baby's natuurlijk niet zo lekker. Die willen warme knuisten en voetjes! Vandaar dat er een warme deken was om onder te slapen.

To Dubai, I hear you think. You mean Dubai with all the sand, deserts, temperatures that make you melt, more desert, sand and camels? Yep, that Dubai. But apparently everyone in Dubai has their airconditioners running freezing and newborns just don't do well with those cold indoor temperatures. They need warm little fists and feet. So a warm snuggly blanket is needed.



Stiekem doen mensen mij een ontzettend plezier door om dit dekentje te vragen. Want ik vind het leuk om dekentjes te maken die voor zowel jongens als meisjes kunnen. Lieve moeders van Nederland (en België) stop toch met jongetjes alleen in blauw te kleden en meisjes in roze. Daarmee doen jullie niet alleen je kinderen tekort (want wellicht wil je dochter wel piloot worden en dat gaat zo beroerd in een jurkje met petticoat), maar ook álle andere kleuren van het spectrum! Het jongetje dat dit dekentje krijgt, zal in ieder geval heerlijk onder alle kleuren van de regenboog kunnen wegkruipen.

To be honestL I just love making this blanket. 'Cause I love making baby and childrens blankets that are not too gender specific. I love the idea that both boys and girls could enjoy cool and bold crochet blankets. So please mothers of this world, stop dressing your boys in blue and your girls in pink only. Not only do your kids miss out (your daughter may want to become a pilot, how's she gonna do that wearing a dress with a petticoat!), but you're also selling all the other colours of the world short! The little boy that will get this blanket will be covered in rainbow colours.

Crochet rainbow blanket

Crochet rainbow blanket

De deken is gemaakt naar eigen patroon en heeft net wat andere kleuren dan de vorige deken die ik maakte, puur om de reden dat er nu weer andere kleurtjes in mijn collectie zaten. Het was in ieder geval heerlijk om met zo'n enorme tas vol met bollen wol op de bank te zitten en telkens weer een nieuw kleurtje uit te kiezen. Wat maken jullie op dit moment?

I made this blanket using my own pattern and used most of the same colours as last, with the odd exception here and there (because my yarn collection leads its own life, colourwise). It was just so lovely to sit on the couch, with a huge bag filled with yarn and pick a new colour over and over again. So, what are you making at the moment?

zondag 6 april 2014

Blissful Sunday: naan recipe

Noem mij zuinig, noem mij een Hollander. Het maakt mij niet uit. Maar toen ik gisteren, toen ik een curry maakte, bij mijn plaatselijke Albert Heijn zag dat twee afbak naan-broden €2,49 kostten gingen mijn haren overeind staan. Want ze mogen dan wel denken dat dit type broden heel bijzonder is en dat deze prijs daarom gerechtvaardigd is, 'naan' is nog altijd het Indiase woord voor 'brood' en die prijs voor twee simpele broden vragen, is belachelijk.

Call me tight, call me Dutch. I don't care. 'Cause when I saw yesterday, when I was making a curry for dinner, that my local supermarket sells naan for €2,50 for two small loafs, I got a tad cranky. 'Cause they may think that naan is oh so special and exotic and therfor sold for a ridiculous price like that, in reality 'naan' just means 'bread' in Indian. And I am not paying that amount for simple bread.

Naan recipe

Overigens krijg ik bij het woord 'naan' altijd een beetje de slappe lach. Waar ik vandaan kom is 'Naan' namelijk een vrij normale, zij ouderwetse, voornaam. Afgeleid van Wilhelmina. De zus van mijn oma heette Naan en daardoor lopen er ook heel wat vrouwelijke nazaten in mijn familie rond met die voornaam.

The word 'naan' always makes me smile by the way. Because where I am from 'Naan' is a pretty common, though a little oldfashioned, first name! It's short for Wilhelmina, our former Queen. The sis of my gran was named Naan and therefor many female relatives of me carry the same first name.

Maar in ieder geval: naan maken (grinnik) is dus vreselijk gemakkelijk! Bij deze het recept.

Anyway, it's very easy to make naan (chuckle). Scroll down for the recipe in English.

Nodig:
500 gram bloem
1 theelepel komijnpoeder (en een beetje extra)
1 theelepel gember poeder
1 theelepel zout
1 theelepel suiker
1 geperst knoflookteentje
1 zakje gedroogde gist
2 eetlepels olie
200 ml water
100 ml yoghurt
1 zakje bakpoeder

Doen:
Meng de suiker, gist en 50 ml lauwwarm water in een kommetje, roer een beetje door en laat 5 minuten staan.

In  een grote mengkom meng je alle andere ingrediënten. Roer even door met een lepel en voeg daarna het gist-mengsel toe. Meng eerst even met een lepel door en kneed daarna het deeg 5 minuten, totdat je een bal lekker elastisch deeg hebt. Vet je mengkom een beetje in, leg de bal deeg erin, dek af met een warme, natte theedoek en laat het deeg op een warm plekje een uur rijzen.

Na een uur is het deeg flink gerezen. Sla eerst de lucht eruit en kneed het nog enkele malen door. Verdeel het deeg in 6 gelijke delen en rol er met een deegroller 6 druppelvormige plakken van, van ongeveer 0,5 cm dik. Bestrooi de broden met een beetje komijnpoeder voor ze de pan in gaan.

Vet je grillpan een klein beetje in met olie en zorg dat de pan goed heet wordt. Bak elk brood 4-5 minuten aan elke kant (totdat je van die mooie grillstreepjes hebt). Snijd het brood aan repen, klaar ben je!

You'll need:
500 grams of flower
1 tspn cumin powder (and a little extra)
1 tspn ginger powder
1 tspn salt
1 tspn sugar
1 crushed clove of garlic
1 sachet of dried yeast
2 tbl spns of oil
200 ml water
100 ml yoghurt
1 sachet of baking powder

Do:
Mix the sugar, yeast and 50 ml of luke warm water in a little bowl. Stir and leave for 5 minutes.

In a large mixing bowl add all the other ingredients, stir with a spoon a little first. Add the yeast-mixture. Stir through with a spoon. After that, kned with your hands for 5 minutes untill the dough is in a ball and still flexible. Grease your mixing bowl a little, put the ball of dough inside. Cover the bowl with a warm, wet tea towel and put the bowl somewhere warm and let the dough rise for 1 hour.

After 1 hour the dough has doubled in size. Punch the air out of it and kned a little. Devide the dough in 6 equal parts. With your roller pin, roll the 6 parts into drop shapes of about 0.5 mm thick. Sprinkle some cumin powder on the btreads before you put them in your grill pan.

Grease your grill pan and turn up the heat high, your pan has to get really hot! Put the every bread in and grill it 4-5 minutes on every side. Those lovely grill-stripes will apear. It's great! Cut the bread in strips and you're done!

Naan recipe

Ik zei toch dat het gemakkelijk was! Wij aten de naan met deze curry. Serieus, de enige curry die ik lekker vind en lust. Ik houd namelijk niet van kokos (understatement: ik zie groen als er ergens kokos in zit). In de meeste curry's zit kokosmelk (yuck), maar in deze niet. En dus lekker! Echt een aanrader. Of je maakt er een lekkere yoghurtdip bij van een halve geraspte komkommer (of 100 gram gehakte spinazie), 2 gehakte teentjes knoflook, peper, zout en een paar flinke lepels Griekse yoghurt. Zo lekker!

Wat at jij dit weekend?

Told you it was easy! We ate the naan with this curry. Seriouslym it's the only curry I like. It's because, well... I don't like coconut (okay, that's an understatement, I get physically unwell if I even smell coconut). But this curry doesn't have cocobut, hence I love it. I highly recommend it. Or you can make a very lovely yoghurt dip with half a grated cucumber (or 200 grams of finely chopped spinach), 2 finely chopped gloves of garlic, salt, pepper and some big spoonfulls of Greek yoghurt. So good.

Som what did you eat this weekend?

dinsdag 1 april 2014

A wee granny square blanket

Als projecten al een tijdje onafgemaakt in een hoekje liggen, heb ik de neiging om dat maar te laten voor wat het is. Er is altijd wel weer wat nieuws wat de aandacht trekt. Iets met nieuwe wol, een nieuw patroon of een cadeau voor iemand. Dan is zo'n driekwart af werkje een beetje sneu en dat negeer ik dan ook stelselmatig.

When a project lays around in a corner, being all unfinished, I kinda have the tendency to just let it be. There's always a new project that draws my attention. Because it involves brand new yarn, a exciting new pattern or a wonderful surprise for someone. The halfway finished item never looks so appealing compared to the new projects, so I just ignore it.

Granny square blanket

En dat gebeurde dus ook met dit dekentje. Terwijl ik er nog wel zulke leuke plannen mee had. Ik verzamel, om de een of andere reden, altijd massa's kleurtjes om me heen en zodra het einde van die bolletjes in zicht komt, vind ik het altijd zo zonde om daar niets mee te doen. Weer een deken met wit leek me niets, ik wilde weer eens wat anders. En wat laat kleuren nou beter uitkomen dan diep grijs. Ik geef toe: gewaagd. Maar het werkt.

And that happened to this blanket as well. And I had such a good idea about it when I started it. For some reason, I collect loads of colours of yarn throughout the year. But when the end of thos skeins are near, they look a bof forlorn. And I do feel like it's a waste not doing something with them. I didn't feel like making a blanket with white as the basic colour. I wanted all those colours to pop! And what works better than deep, dark grey? I know, a risky choice. But it does work somehow.

Granny square blanket

Granny square blanket

Misschien verloor ik mijn interesse omdat ik met bolletjes uit het verleden werkte en er nieuwe, verse geweldige wolletjes op me lagen te wachten. Maar dit project verdween eind februari in een tas. Afgelopen week besloot ik gewoon dat het maar eens uit moest zijn en dat deze deken het ook verdiende om afgemaakt te worden. En ik viel gelukkig weer helemaal voor al die kleurtjes.

Maybe I lost my interest towards this blanket because I was working with yarn that I already knew so well and new and shiny balls of yarn were flirting with me. I don't know. But this project dissapeared in a bag in February. Last week, however, I decided that it was just a shame to let it be like that. This granny square blanket deserves to be finished. And I fell in love with the colours allover again.

Granny square blanket

Het werd wel een kleinere deken dan jullie van me gewend zijn, maar daarom niet minder! Het is een vrolijke kleine granny square deken geworden. Groot genoeg voor een wieg, misschien ook wel leuk voor een vroeg geborene (prematuurtjes staan nu eenmaal bekend om het hebben van koude voetjes!). De deken maakte ik af met een simpel, maar vrolijk geschubd randje.

The blanket is a little smaller than you may expect from me, but it's just as great as a bigger one. It's just a cute, happy baby blanket. Large enough for a baby bed, maybe even perfect for a premature baby (I mean, they need to be kept warm!). The blanket was finished with a simple and happy scalopped edge.

Granny square blanket

This blanket is for sale in my little Etsy shop.

donderdag 27 maart 2014

The traumatic experience of an inexperienced quilter

**Experienced quilters and those of you under age 18 better cover their eyes**

Als ik langs één van mijn favoriete winkels in Utrecht kom en ik zie de schitterende quilts in de etalage hangen, of als ik prachtige lappendekens online voorbij zie komen, denk ik altijd: dat moet ik toch ook kunnen? Waarom zou ik dat nou niet kunnen? Dus toen ik bij een goed doel de vraag voorbij zag komen om een quilt te maken voor een weeshuis in Kenia, dacht ik: ik stort mij in het quilt geweld.

When I'm walking past one of my favorite shops in Utrecht and I see the pretty quilts in the window or when I see those gorgious patchwork blankets online, I can never help but thinking: I should be able to do that, why wouldn't I be able to do that? So when I read a charity was looking for quilts to send to a childrens hospital in Kenya, I decided to jump at the opportunity to become a crazy quilter.

Quilt

Ik had misschien kunnen weten dat het een beetje ambitieus was om meteen aan een quilt van 150 x 220 te beginnen (dat moest van dat goede doel) en misschien had ik beter met een simpel patroon kunnen beginnen. Maar nee, ik dacht dat ik een wat lastiger patroon én meteen zo'n enorme lap prima aan zou moeten kunnen. Ik ben immers zelden voor één gat te vangen.

I should have known that it would be a teeny bit ambitious to start a quilt of 1.50 m x 2.20 m as my first quilt ánd that maybe it would have been a good idea to take a simple pattern. But bo, of course I thought picking a slightly more difficult pattern and such a huge blanket would be easy to deal with for me. I mean, I am no wuss!

Quilt

Nou moet ik zeggen: ik ging voortvarend van start. Er waren geen tekenen dat zaken enorm in de soep zouden gaan lopen. Ik koos voor een 'half triangle' patroon, waarbij je met halve vierkantjes werkt, die je weer tot vierkanten naait en vervolgens aan elkaar naait. Ik merkte al wel dat mijn vierkantjes niet altijd heel netjes op elkaar aansluiten. Volgens trouwe Twitter-volgers komt dat doordat ik mijn vierkantjes heb geknipt en niet heb gesneden. Hm, en ik heb nog wel een mal gebruikt én me een ongeluk gestreken naar elke stap. Maar echt? Zou dat het zijn?

Om de juiste maat te verkrijgen voor de deken naaide ik aan de bovenkanten en zijkanten nog lange lappen en ik moet zeggen: het effect was behoorlijk cute. Niet perfect, maar voor een beginner was ik toch behoorlijk in mijn nopjes.

I have to say, making the top went quite alright. There were no big signs things were going to go pear shaped. I choose a half quare pattern. I did notice that not all my squares were matching up quite nicely when I was sewing them together. According to some loyal Tweet-peeps this is because I didn't cut my fabric with one of those snazzy roll-cutter, but with sciccors. Really, could this be it? I mean, I used a template an everything ánd was really ironing well after every step.

To get the right size I sewed on long strips on the top, bottoms and sides and I have to say: the top looked so cute. Not perfect, but for a beginner I think I could be quite chuffed about the whole things.


Quilt

En toen kwam de tape (dit is het punt dat mensen die een beetje gevoelig zijn beter kunnen wegkijken). Omdat ik het nogal eng vond om de top, mijn voering (ik gebruikte een grote lap fleece van de markt) en de achterkant in één keer aan elkaar te naaien (dat ging vast scheef zitten), besloot ik eerst de fleece op de vloer vast te plakken met tape, mijn top eroverheen te leggen, flink te spelden met 10.000 spelden en dan op enkele punten vast te naaien. Klinkt niet gek toch? Nou ja, dit lukte dan ook wel. Maar toen...

And then came the tape (experienced quilters and people under age 18 better look away now). I was nervous about stitching the top, batting (for which I used fleece) and back at once, I decided  to tape the fleece to the floor, place my top on top of that, pin with 10.000 pins and stitch at some strategic points, so at least these two layers couldn't move around anymore. So far so good, or I thought...

Quilt

Maar daarna de achterkant. Om zo'n grote lap te krijgen voor de achterkant naaide ik grote vierkante stukken stof aan elkaar. Zag er niet slecht uit. De top werd erop gelegd en vast gespeld. Maar toen het naaien. ZO zwaar. Als ik geen walker-voet en bijpassende naald had gehad, was het helemaal nooit gelukt, maar nu was het ook afzien. Die hele zware lap onder mijn naaimachine was een regelrecht drama. Zoals je op de foto kunt zien was het heel moeilijk om met zo'n tegen de zijkant gepropte massa te naaien, dat liep gigantisch vast, of scheef, of allebei. Ik dan werd ik ook nog eens raak geprikt door honderd spelden. Dat de hele quilt bloedvrij gebleven is mag een wonder heten. Nadat ik enkele keren in de lengte en breedte heb gestikt, heb ik de handdoek in de ring gegooid. Het moet maar zo.

De achterkant maakte ik breder dan de top, zodra ik de randen kon omslaan en niet apart met biaisband of binding aan de slag hoefde. Wederom, het leek zo slim. Maar tijdens het geworstel met de naaimachine was de achterkant een beetje verschoven hier en daar of gaan rimpelen. Dus het was nog een enorme K klus om dat een beetje netjes te krijgen (en geloof me... ik heb véél ergere dingen geroepen dan K tijdens het afmaken van deze quilt).

But then I had to attach the back. Now to get such a big piece of fabric for the back I sewed together large quares of cotton, which looked kind of nice. I placed the top and batting on top and started pinning. But the whole thing was so heavy. I have no idea how quilters can manouvre with SUCH havy items, I found it impossible. And as you can see on the pic, my machine couldn't handle it, not even woth walking-foot and special needle. There was too much fabric tucked to the side, which made it impossible to move the damn thing where I wanted it to go without bulging all the fabric or puckering on the back. As a bonus, at least 200 needles pricked me and I was bleeding like mad. It;s a miracle the quilt is bloodfree still. So after I sewed twice in length and three times horizontally, I decided it had to do.

I made the back larget than the top, so I'd be able to kind of fold the edges over the top in a biais kind if way, so I wouldn't have to deal with binding. Again, cleaver you'd think. However, during the whole sandwhich sewing drama the back had moved and puckered, so geting the edges to look nice and flat was a horrible, horrible job and many, many bad words were said.


Quilt

Uiteindelijk ben ik verre van tevreden met het resultaat en baal ik echt verschrikkelijk van mezelf, vooral omdat al die moeite die ik erin gestopt hebt, niet hebben geleid tot iets waar ik trots op kan zijn. Ik had gehoopt iets moois naar dit goede doel te sturen, maar uiteindelijk schaam ik me er zelfs een beetje voor. De mensen van het goede doel gaan me vast keihard uitlachen als ze deze quilt in handen krijgen óf ze raken compleet in shock van afgrijzen. Het enige dat ik hoop is dat deze quilt een paar kindjes warm zal houden, al is het maar een paar nachtjes, voordat ze deze quilt in de kachel gooien.

In the end I am far from happy with the result and I am very dissapointed in myself, especially because all the trouble and time didn't result in somehing remotely nice. It's not smething to be proud of. I was hoping to send something nice something nice to this charity, but I am actually a little ashamed of my work. I bet they'll laugh at me when they see this quilt, or look at it in horror. The only thing I hope now is that it'll keep some kids warm, even for a few nights, before they decide to burn this thing.

Mochten jullie tips hebben, vooral op het gebied van werken met zware, grote werkstukken op de naaimachine (en nee, een nieuwe machine zit er even niet in), het samen naaien van 3 dikke lagen en het keurig laten aansluiten van vierkantjes: laat het me alsjeblieft weten. Dan kruip ik nu weer even onder een steen.

If you guys have any good advice on how to improve myself, especially when it comes to working with big and heavy pieces (and nope, I can't afford a new machine right now), sewing together the 3 thick layers and matching up the squares perfectly, I would appreciate it a lot, really. Now, if you'll excuse me. I have a rock to go and hide under.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...